جرمی کلارکسون، ریچارد هاموند و جیمز می بالاخره فرمان را گذاشتند کنار. اما ماشین هنوز در حرکت است.
مجموعه The Grand Tour بعد از ۲۲ سال همکاری این سه نفر در دو فرنچایز Top Gear و The Grand Tour، بالاخره به خط پایان رسید. اما برخلاف بسیاری از پایانهای تلخ تلویزیونی، این یکی با یک وداع شیرین و حسابشده همراه بود.
در این مطلب نگاهی میاندازیم به آخرین سفر این سه نفر، چرایی موفقیتشان، و اینکه چه کسانی قرار است جای خالیشان را پر کنند.
One for the Road؛ وداعی که هیچکس دوست نداشت اما همه به آن نیاز داشتند
آخرین قسمت ویژه The Grand Tour با عنوان «One for the Road» در سپتامبر ۲۰۲۴ پخش شد. لوکیشن؟ زیمبابوه و بوتسوانا. همان جایی که همه چیز سالها پیش با Top Gear شروع شد.
در این قسمت، سهگانه محبوب نه با لامبورگینی و فراری، که با ماشینهای ساده و کلاسیک به دل سفر زدند. خبری از مسابقههای نفسگیر و تخریب ماشینهای چندمیلیون دلاری نبود. به جای آن، یک سفر آرام، پر از خاطره، و در نهایت… یک لحظه سکوت.
سکانس پایانی که سه نفر سوار بر سه ماشین متفاوت از سه راهی جداگانه در بیابان از هم دور میشوند، شاید بهترین نماد برای پایان یک دوران بود. بدون موسیقی حماسی، بدون دیالوگ اضافه، فقط سه مرد میانسال که بالاخره پذیرفتند وقتش رسیده.
نمره من به این قسمت: ۹ از ۱۰. یک امتیاز کم کردم چون دلم هنوز برایشان تنگ است.
چرا این سه نفر اینقدر خاص بودند؟
اگر از طرفداران قدیمی باشی، نیازی به توضیح نیست. اما برای آنهایی که تازه وارد شدهاند:
شیمی بینظیر: کلارکسون همیشه گستاخ، هاموند همیشه مضطرب، می همیشه منظم. سه شخصیتی که قرار نبود کنار هم جواب بدهند، اما معجزه کردند.
نویسندگی قوی: خیلی از مردم نمیدانند، اما بسیاری از لحظات خندهدار و حتی خرابکاریهای ماشینها، از قبل نوشته شده بودند. اما اجرا آنقدر طبیعی بود که هیچکس احساس نمیکرد دارد یک «شو» میبیند.
عدم تعارف: هیچکدام از آنها وانمود نمیکردند آدم بهتری هستند. کلارکسون آشکارا خودخواه بود، هاموند آشکارا ترسو، و می آشکارا… خسته از دست هر دوی آنها. و همین صداقت، آنها را دوستداشتنی میکرد.
بحران جانشینی؛ چه کسی میتواند جای این سه نفر را بگیرد؟
این سوالی بود که از سالها قبل ذهن همه را درگیر کرده بود. جواب دادن به آن تقریباً غیرممکن به نظر میرسید. اما پرایم ویدئو بالاخره جسارت به خرج داد.
در فوریه ۲۰۲۶، رسماً اعلام شد که The Grand Tour با سه مجری جدید بازمیگردد:
- توماس هلند (Thomas Holland) و جیمز انگلزمن (James Engelsman)، زوج محبوب کانال یوتیوب Throttle House با میلیونها دنبالکننده
- فرانسیس بورژوا (Francis Bourgeois)، همان جوان خوشذوقی که با ویدیوهای قطار تماشا کردنش معروف شد
مجموعه جدید در ۶ قسمت، از صحرای آنگولا تا جنگلهای مالزی و جادههای کالیفرنیا را پوشش خواهد داد.
حرف سازندگان: «کپی از سه نفر قدیمی نیستیم»
اندی ویلمن، تهیهکننده اجرایی اصلی The Grand Tour، در مورد انتخابهای جدید گفته:
«ما خیلی خوشحالیم که باتوم را به توماس، جیمز و فرانسیس میدهیم، چون آنها کار را درست انجام میدهند. نه تنها اشتیاق و دانش دارند، بلکه مهمتر از همه، به هیچ وجه کپیهای مقوایی سه نفر قبلی نیستند. آنها شیمی دلنشینی دارند که مال خودشان است.»
توماس هلند هم با شوخی همیشگیاش گفت:
«وقتی اول بار شنیدم میخواهند The Grand Tour را ریبوت کنند و جای کلارکسون، هاموند و می را پر کنند، گفتم تنها یک آدم احمق قبول میکند این کار را بکند.»
و بعد با خنده اضافه کرد که خودش همان آدم احمق است.
جدول مقایسه؛ قدیم در برابر جدید
| ویژگی | سهگانه اصلی (کلارکسون، هاموند، می) | سهگانه جدید (۲۰۲۶) |
|---|---|---|
| سبک طنز | توهینآمیز، گستاخانه، بیپروا | ملایمتر، اما همچنان شوخ |
| دانش فنی | متوسط (بیشتر سرگرمکننده بودند تا متخصص) | بالا (مجریان Throttle House واقعاً خودرو میشناسند) |
| مخاطب هدف | عمدتاً ۳۰ تا ۶۰ سال | هم نسل قدیم و هم نسل Z (با حضور بورژوا) |
| حضور در یوتیوب | محدود | قوی (Throttle House میلیونها بازدید دارد) |
| اتصال به صنعت خودرو | سردبیر سابق The Sunday Times (کلارکسون) | روزنامهنگار خودرو و راننده آماتور مسابقات (هلند) |
نقد و بررسی قسمتهای ویژه (Special Episodes)
بگذارید صادق باشم: قسمتهای ویژه The Grand Tour و Top Gear، همیشه بهتر از قسمتهای استودیویی بودند. در اینجا نمرات من به چند تای آخرشان را میبینید:
Sand Job (۲۰۲۴): دنبال کردن مسیر رالی داکار در صحرای آفریقا. انفجارها، اسکوترهای مسخره، و آن پایانبندی ساحلی که چشمها را خیره میکند. نمره من: ۸/۱۰.
One for the Road (۲۰۲۴): همانطور که گفتم، یک شاهکار احساسی. نمره من: ۹/۱۰.
A Scandi Flick (۲۰۲۲): رانندگی روی یخهای نروژ با ماشینهای قدیمی. هاموند که باز هم ماشین را واژگون میکند. نمره من: ۸/۱۰.
The Grand Tour در سینما؛ سردرگمی با یک فیلم دیگر
اینجا یک نکته مهم وجود دارد که باعث سردرگمی میشود.
همزمان با این خبر، فیلمی به نام Grand Tour (بدون The) در جشنوارهها در حال اکران است. این فیلم یک اثر هنری پرتغالی به کارگردانی میگل گومز (Miguel Gomes) است که در سال ۲۰۲۴ برنده جایزه بهترین کارگردان جشنواره کن شد.
داستان این فیلم درباره یک کارمند بریتانیایی در برمه سال ۱۹۱۷ است که از ازدواج فرار میکند و نامزدش به دنبالش راه میافتد. هیچ ربطی به ماشین و کلارکسون ندارد. اگر به دنبال The Grand Tour اصلی هستی، سراغ این فیلم نرو.
آینده فرنچایز؛ نگران نباشید، ماشین هنوز روشن است
تولید مجموعه جدید از سپتامبر ۲۰۲۴ (بعد از پخش One for the Road) آغاز شده و قرار است در سال ۲۰۲۶ از پرایم ویدئو پخش شود.
واقعیت این است که هیچکس نمیتواند جای کلارکسون، هاموند و می را پر کند. اما شاید هم قرار نباشد پر کند. شاید زمان آن رسیده که یک نسل جدید، با سلیقه و زبان خودشان، این راه را ادامه دهند.
توماس هلند و جیمز انگلزمن قبلاً ثابت کردهاند که بلدند چطور مخاطب یوتیوب را بخندانند و همزمان اطلاعات فنی هم بدهند. فرانسیس بورژوا هم با آن انرژی عجیب و دوستداشتنیاش، چاشنی متفاوتی به گروه اضافه میکند.
احتمالاً قسمت اول جدید با استقبال خوبی روبهرو شود. و احتمالاً خیلیها بگویند «قدیمیها بهتر بودند». اما اگر به آنها فرصت دهیم، شاید غافلگیرمان کنند.
حرف آخر
The Grand Tour مثل یک ماشین کلاسیک قدیمی بود: پرمدعا، پرمصرف، گاهی از کار میافتاد، اما هر بار که استارت میخورد، لبخند را روی صورتت مینشاند.
حالا آن ماشین بازنشسته شده. و یک ماشین جدید، با تکنولوژی بهروزتر و رانندههای جوانتر، قرار است جای آن را بگیرد.
هنوز زود است قضاوت کنیم. اما یک چیز را مطمئنم: جاده همیشه آنجاست. فقط رانندهاش عوض شده.
حالا بگو ببینم؛ تو فکر میکنی The Grand Tour بدون سه نفر اصلی اش هم جواب میدهد؟ یا باید همانجا میماند و تمام میشد؟
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟
ارسال دیدگاه